پدافند ایران چطور به کابوس جنگندههای آمریکایی تبدیل شد؟
در پی انتشار گزارشی از شاییل بنافرایم، تحلیلگر دکترین نظامی اسرائیل، درباره تغییرات ساختاری در شبکه پدافندی ایران، رزماری کلانیک از تحلیلگران دفاعی آمریکا نیز گفته ترکیب تاکتیکهای تازه و سامانههای پدافندی ایران، آسیبپذیری جنگندههای آمریکایی را افزایش داده است.
در یک گزارش تحلیلی که به شاییل بنافرایم، تحلیلگر دکترین نظامی اسرائیل، نسبت داده شده، ادعا شده است که ساختار پدافند هوایی ایران در سالهای اخیر دستخوش تغییرات مهمی شده و همین مسئله میتواند شرایط عملیات برای جنگندههای آمریکایی را دشوارتر کند.
بر پایه این گزارش، یکی از مهمترین تغییرات، توزیع اختیارات عملیاتی در شبکه پدافندی ایران است. در این روایت آمده است که به جای تمرکز کامل فرماندهی در یک مرکز، ساختار پدافندی ایران به واحدهای متعدد تقسیم شده تا در صورت اختلال در ارتباطات، امکان ادامه عملیات در سطح محلی وجود داشته باشد.
در بخش دیگری از این گزارش، به استفاده از سامانههایی اشاره شده که به جای اتکا به رادارهای فعال، از حسگرهای غیرفعال مانند ردیابی حرارتی و مادون قرمز بهره میبرند. بر اساس این ادعا، چنین روشی میتواند احتمال شناسایی سامانههای پدافندی از سوی جنگندههای دشمن را کاهش دهد و امکان هدفگیری را افزایش دهد.
این گزارش همچنین به تغییر در ترکیب تسلیحات و تجهیزات پدافندی ایران پرداخته و مدعی شده است که تهران علاوه بر توسعه سامانههای بومی، از فناوریها و موشکهایی استفاده میکند که توان مقابله با اهداف هوایی پیشرفته را بالا میبرد. در همین چارچوب، از سامانه باور-۳۷۳ و برخی موشکهای ساخت چین نیز نام برده شده است.
در ادامه این روایت، به استفاده از پرتابگرهای متحرک و استقرار بخشی از توان پدافندی در مراکز زیرزمینی اشاره شده است. بر اساس این ادعا، جابهجایی سریع سامانهها و استفاده از روش «شلیک و جابهجایی» میتواند شناسایی و انهدام این تجهیزات را برای نیروی هوایی آمریکا دشوارتر کند.
همزمان، رزماری کلانیک که از او به عنوان یکی از تحلیلگران دفاعی آمریکا نام برده میشود، گفته است ترکیب تاکتیکهای جدید و سامانههای پدافندی ایران، جنگندههای آمریکا را با آسیبپذیری بیشتری روبهرو کرده است.
در این گزارش همچنین گفته شده که همین شرایط میتواند بر نوع اهداف انتخابی در حملات آمریکا اثر گذاشته باشد.
